The Bigger Picture Blog

Dit weekend heeft er een grote shift in mij plaatsgevonden. De aanleiding hiervoor was het lezen van het boek 'Dying to be me' van Anita Moorjani. Het beschrijft haar weg naar kanker, haar bijna dood ervaring en haar weg terug naar heling. De weg naar kanker toe duurde veel langer dan de tijd die het haar kostte om weer volledig te helen.

Na haar bijna-dood-ervaring genas ze binnen een aantal dagen van een lichaam dat vol tumoren ter grootte van citroenen zat.

De artsen hadden haar al afgeschreven, haar organen hadden het opgegeven en ze verdween in een diepe coma. Althans, dat dachten de mensen om haar heen. Maar terwijl zij vreesden dat ze haar kwijt raakten, was Anita's bewustzijn bij alles aanwezig wat er plaatsvond. Niet alleen in het ziekenhuis waarin ze zich op dat moment bevond, maar ook bij haar broer die ze kon zien terwijl hij in het vliegtuig onderweg was om in haar laatste uren bij haar te kunnen zijn. Haar bewustzijn kon tegelijkertijd alles waarnemen en ervaren wat met haar te maken had. Alleen de mensen om haar heen konden haar in hun verdriet niet meer bereiken...

"Don't die with your music still inside you. Listen to your intuitive inner voice and find what passion stirs your soul." Dit is een uitspraak van Wayne Dyer die me raakt.

Ken je dat gevoel, dat er een prachtig lied in jou huist, maar dat je bang bent om het voluit ten gehore te brengen in de buitenwereld? Ik wel. En tegelijkertijd ben ik bekend met een oerkracht die me vooruit stuwt. Een diep verlangen om mijn levenslied uit volle borst naar buiten te brengen. Dit gevoel is krachtiger dan mijn angsten. Veel krachtiger. Het is waar mijn moed vandaan komt om mezelf kwetsbaar op te stellen en mezelf te laten zien, zoals ik werkelijk ben.

En zo kwam het dat ik de inspiratie ontving om een stembevrijdingsessie te doen met Suzanne Uleman. Suzanne helpt namelijk mensen die hun ziel willen laten zingen. Haar grootste passie is het om eraan bij te dragen dat mensen gaan floreren, doordat ze zichzelf volledig tot uiting durven brengen.

Vraag: Waarom voel ik me zo futloos en vermoeid? Ik vraag me af of er iets met me aan de hand is. Misschien moet ik meer vitaminen slikken of eens bij de dokter langsgaan? Ik maak me zorgen. Als er iets aan de hand is, dan wil ik er wel vroeg bij zijn en er iets aan doen...

Ken je die gedachtengang? Ik wel. Maar ik ben er ook achter wat die futloosheid werkelijk betekent.

Het soort vermoeidheid wat we futloosheid noemen, staat gelijk aan een gevoel van krachteloosheid. We voelen totaal geen kracht in ons lichaam en het is alsof ons systeem compleet blokkeert. We kunnen niet meer normaal denken, we kunnen niet meer doen wat we hadden willen doen en we voelen zelfs de kracht niet meer om te praten.

Vraag: Waarom ben ik ziek geworden net nu ik weer aan de slag moet om leuk werk te vinden en krijgen? Ik heb keelpijn, opgezette klieren, ben moe en heb geen zin om iets te doen. Maar ik moet eigenlijk iets doen, iets ondernemen: ik heb geen inspiratie. Maar ik moet toch een nieuwe interim klus en nieuwe klanten krijgen?

Antwoord: Allereerst hartelijk dank voor je vraag, want zonder vraag zouden wij geen antwoord kunnen geven. Het fysieke bewustzijn heeft het niet-fysieke bewustzijn nodig om te kunnen floreren, en andersom. En we kunnen je vertellen dat wij floreren, wanneer we de kans krijgen om te focussen op de antwoorden op jouw vragen en de vervulling van jouw verlangens. Het is opwindend om het nieuwe idee te ontdekken en het nieuwe gevoel van expansie te ervaren!