The Bigger Picture Blog

Dit weekend heeft er een grote shift in mij plaatsgevonden. De aanleiding hiervoor was het lezen van het boek 'Dying to be me' van Anita Moorjani. Het beschrijft haar weg naar kanker, haar bijna dood ervaring en haar weg terug naar heling. De weg naar kanker toe duurde veel langer dan de tijd die het haar kostte om weer volledig te helen.

Na haar bijna-dood-ervaring genas ze binnen een aantal dagen van een lichaam dat vol tumoren ter grootte van citroenen zat.

De artsen hadden haar al afgeschreven, haar organen hadden het opgegeven en ze verdween in een diepe coma. Althans, dat dachten de mensen om haar heen. Maar terwijl zij vreesden dat ze haar kwijt raakten, was Anita's bewustzijn bij alles aanwezig wat er plaatsvond. Niet alleen in het ziekenhuis waarin ze zich op dat moment bevond, maar ook bij haar broer die ze kon zien terwijl hij in het vliegtuig onderweg was om in haar laatste uren bij haar te kunnen zijn. Haar bewustzijn kon tegelijkertijd alles waarnemen en ervaren wat met haar te maken had. Alleen de mensen om haar heen konden haar in hun verdriet niet meer bereiken...

Vraag: Hoe kan ik als Bewuste Creator het beste omgaan met depressiviteit en hoe kan ik mensen die last hebben van depressieverschijnselen het beste steunen?

Antwoord: Depressies geven een gevoel van machteloosheid en krachteloosheid. De frequentie van deze energie bevindt zich helemaal onder aan de emotionele schaal. Het gaat vaak gepaard met angst en vooral met afkeuring van het Unieke Zelf.

De reden dat depressies zo verschrikkelijk naar voelen is omdat je Universele Zelf aangeeft dat de gedachten die je op dat moment denkt totaal niet in harmonie zijn met Wie-Je-Werkelijk-Bent. Dit doet je Universele Zelf via je gevoel.